Poruszające się wewnątrz ciała powierzchnie graniczne między tkankami można rozpoznawać na podstawie przemieszczania się polożenia na osi współrzędnej odległości (w przód i w tył) odpowiadających im amplitud echa. Prezentacja typu B (ang. brightness jasność) jest prezentacją dwuwymiarową. Sygnał echa jest przedstawiany na monitorze w postaci pikseli (świecących plamek) o jasności proporcjonalnej do jego amplitudy. Dwuwymiarowość obrazu jest uzyskiwana dzięki przesuwaniu głowicy z przetwornikiem po powierzchni ciała. W rezultacie otrzymuje się obraz przekroju ciała w płaszczyźnie wyznaczanej przez kierunek wiązki i kierunek ruchu głowicy. Ruch głowicy po powierzchni ciała w nowoczesnych rozwiązaniach jest zastępowany ruchem wahadłowym przetwornika znajdującego się wewnątrz głowicy. W ten sposób otrzymuje się dwuwymiarowy obraz sektora ciała. Aby uzyskać obraz kolejnego, przylegającego sektora należy przesunąć lub przechylić głowicę. Głowice wyposażone w taki ruchomy przetwornik noszą nazwę sektorowych. Prezentacja typu M (ang. motion ruch) jest dokonywana w podobny sposób jak prezentacja A, tzn. przy zachowaniu nieruchomości głowicy zawierającej przetwornik. Różnica polega na tym, że echa są przedstawiane jak w prezentacji B, czyli w postaci pikseli, o zróżnicowanej jasności. Piksele kreślą linie na przesuwającym się papierze fotograficznym lub ekranie monitora. Na podstawie przesuwania się linii w górę i w dół można ocenić ruchomość badanych obiektów.